Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:

Μονή Κηπίνας


no images were found

Της Κεπίνης μονίδριον κείμενον πλησίον των Καλαρρυτών εις μέρος λίαν απότομον και δυσπρόσιτον τιμάται επί τη Ζωοδόχω Πηγή και πτωχώς πως δια των ολίγων αγρών που συντηρείται” (Αραβαντινός , Περιγραφή της Ηπείρου, μέρος Γ,σελ. 143-44)

Η ιερά μονή Κηπίνας είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζει όμως την Παρασκευή της Διακαινησίμου εορτή της Ζωοδόχου Πηγής. Η μονή είναι χτισμένη στα όρια του συνοικισμού της Κηπίνας στο δρόμο προς τους Καλαρρύτες και πιθανολογείται ότι οφείλει την ονομασία της στους κήπους που καλλιεργούσαν οι μοναχοί κατά μήκος της όχθης του Καλαρρυτιώτικου ποταμού. Για να φθάσει κανείς στην είσοδο του μοναστηριού θα έπρεπε να ακολουθήσει ένα μονοπάτι λαξεμένο στο βράχο και στην συνέχεια να διασχίσει μια ξύλινη γέφυρα. Κατά το παρελθόν η γέφυρα αυτή ήταν συρόμενη προκειμένου οι μοναχοί να προστατεύονται από τις επιθέσεις των εισβολέων. Η μονή σύμφωνα με τον Σεραφείμ Βυζάντιο ή Ξενόπουλο χτίστηκε το 1212. Ο Ν. Παπακώστας αμφισβητεί την άποψη αυτή αντιτείνοντας την χρονολογία 1349 ως έτος κτίσης της μονής, σύμφωνα με την κτιτορική επιγραφή. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση η ανέγερση της μονής πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα μοναχών οι οποίοι αποσπάστηκαν από την αδελφότητα της μονής Βύλιζας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εκλογή ενός νέου ηγουμένου.

Την μονή Κηπίνας επισκέφθηκε στα 1809 και ο Άγγλος περιηγητής Leake όπου σύμφωνα με την περιγραφή του ημερολογίου του (20 Ιουλίου 1809) συνάντησε 2 μοναχούς και έναν νεαρό λαϊκό. Η συλλογική παράδοση διασώζει μια ιστορία που συνδέεται με τις γειτονικές κοινότητες του Συρράκου και των Καλαρρυτών οι σχέσεις των οποίων δεν ήταν πάντοτε ομαλές. Παραμονές του γάμου ενός Καλαρρυτιώτη με μια κοπέλα από το Συρράκο, απεσταλμένοι του Αλή Πασά ειδοποιημένοι από κάποιο ντόπιο, κατόρθωσαν να απαγάγουν την νύφη. Οι Συρρακιώτες έσπευσαν να αποκλείσουν την οδό διαφυγής τους αναγκάζοντας τους απαγωγείς να οχυρωθούν στο μοναστήρι. Ο πασάς ζήτησε βοήθεια από τους κατοίκους των Καλαρρυτών προκειμένου να λυθεί η πολιορκία και οι δυο πλευρές κατέληξαν σε συμβιβασμό, ενώ οι απαγωγείς κατηγορήθηκαν ότι ανήκαν σε κάποια ομάδα ληστών.