Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:

Το παράδειγμα του Συρράκου

«Υπήρξε μια εποχή που οι κτηνοτρόφοι δεν είχαν καν σπίτια και κοιμόντουσαν στα κατώγια των ραφτάδικων. Αργότερα μπόρεσαν να φτιάξουν δικά τους, καλοκαιρινά φυσικά, χωρίς ιδιαίτερες πολυτέλειες και όχι φυσικά στο κέντρο του χωριού αλλά στην περιφέρεια. Την ίδια αυτή περίοδο κατ εθιμικό δίκαιο οι τσοπαναραίοι δεν διανοούνταν να κατέβουν στην αγορά και δεν φαίνονταν πουθενά, εξ ου και ο χαρακτηρισμός τους «αόρατοι». Τους γάμους τους τελούσαν στην Παναγία γιατι στον Άη Νικόλα έκαναν τους γάμους τους οι Ραφτάδες. Για την εξουσία, δεν το συζητάμε καν είχανε το μονοπώλιο»[1].

[1] Συρράκο, Πέτρα – μνήμη – φως, Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας Συρράκου, 2004, σ. 123.