Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:

Είδε κι αποσκέπασε

Μια φορά ήταν μια μάνα με ένα γιο. Πάντρεψε το γιο της και λίγο μετά το γάμο ξενιτεύτηκε ο γιος της για πολλά χρόνια. Στο χωριό έμειναν η πεθερά με τη νύφη και εργάζονταν στα χωράφια. Η νύφη όμως έμεινε έγκυος από κάποιον άλλο άντρα. Αφού γεννήθηκε το παιδί είπαν τώρα τι να το κάνουμε. Τότε η πεθερά της, της είπε. Μη το πειράξουμε και εγώ θα τα καταφέρω και το παιδί δικό σου να είναι και ο άντρας σου να μη σε μαλώσει. Το πήρε λοιπόν μια Κυριακή και το άφησε έξω από την εκκλησία, χωρίς να τη δει κανένας και εκείνη μπήκε μέσα. Μόλις τελείωσε η λειτουργία βρήκαν οι χωριανοί το παιδί να κλαίει δυνατά. Τίνος είναι είπαν τότε. Πετάχτηκε λοιπόν η πεθερά και είπε, θα το πάρω εγώ να το μεγαλώσω μια και η νύφη μου δεν έχει παιδιά. Το πήρε λοιπόν η γριά και το μεγάλωνε το παιδί μαζί με τη νύφη της. Όταν γύρισε ο άντρας από τα ξένα άρχισε να ρωτά για το παιδί. Δικό μας του είπε και εκείνος θύμωσε. Τότε η μάνα του εξήγησε πως το βρήκανε το παιδί. Έτσι το κρατήσανε, το αγάπησαν και το αναστήσανε. Πέρασαν τα χρόνια και η γριά πέθανε. Εκεί που την έψελναν βλέπουν ένα πέπλο λευκό να τη σκεπάζει. Δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν και καλέσανε το δεσπότη που τους είπε: Αυτό το πράγμα φάνηκε επειδή η γυναίκα είδε κι αποσκέπασε αυτό που έγινε και δεν το φανέρωσε.

Χασαλεύρη Άννα. Λαογραφικά σύμμεικτα από Άγναντα Άρτας . Χειρόγραφα Λαογραφίας των φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Νέα Σειρά 1973-78, σ. 1073-1109.