Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:
..vital-kliniken.de.. Wir Theale, das Kap site Historiker gesagt, dass das einzige Festival eine der Zulu-Kaffern zu Tag gefeiert, das gehalten wird, wenn das Mädchen pubertierenden wird. Dies war in der Tat die Mutter Geheimnis, das Geheimnis cialis kaufen in polen aller Geheimnisse weiter kamagra einnahmeempfehlung jemals solemnized oder feierten die Vergangenheit, um die Menschen. Es war eine Zeit Freude, weil das Mädchen Alter gekommen war, und war nun bereit, die ganze Gruppe Erwachsenen-Männchen in kommunalen connubium begrüßt.

Σπίτια στο Ματσούκι

Τα περισσότερα σπίτια στο Ματσούκι ήταν δίπατα με ισόγειο και ανώι. Ορισμένα κατασκευάζονταν ακόμη πιο μεγάλα επειδή στο εσωτερικό τους κατοικούσαν μέχρι και τρεις οικογένειες. Τα δίπατα σπίτια κρίθηκαν αναγκαία και λόγω της μορφολογίας του εδάφους αλλά κυρίως για την τακτοποίηση των ζώων το χειμώνα στο κατώι. Τα καλοκαίρια το κατώι ήταν πιο δροσερό και είχε την ιδιότητα του υπογείου. Η επικοινωνία με το ανώι γινόταν είτε με εσωτερική ξύλινη είτε με εξωτερική πέτρινη σκάλα. Άλλες φορές ανοιγόταν μια γκλαβανή (καταρράκτης) στο πάτωμα και από εκεί γινόταν η επικοινωνία με το κατώι τις ημέρες του χειμώνα.

Για το χτίσιμο των σπιτιών καλούσαν μαστόρους από τα γειτονικά χωριά: Κτιστάδες, Άγναντα, Χριστούς, Προσήλιο, Σκλούπο, Ραφταναίους. Το κύριο χωριό όμως από το οποίο προέρχονταν οι μάστοροι ήταν τα Πράμαντα. Οι πιο γνωστές οικογένειες ήταν εκείνες των Μπεκαίων και των Φωταίων. Τα σπίτια ήταν πέτρινα, σκεπασμένα με πλάκες. Οι νταμαρτζήδες έβγαζαν την πέτρα σε ειδικά μέρη και η μεταφορά γινόταν με το μουλάρι (Καραούλι, Πιάστρα, Κουίστρια). Τις πλάκες τις φορτώνονταν οι γυναίκες στην πλάτη ενώ τα ξύλα για τα σπίτια τα έκοβαν από το δάσος και τα μετέφεραν είτε με τα ζώα είτε οι άνδρες στην πλάτη τους. Η αρμολόγηση γινόταν με άμμο και ασβέστη που έβγαινε από δυο ασβεσταριές του Μπουτσώλη και των Βαναίων από τα Πράμαντα. Η άμμος ήταν είδος που σπάνιζε. Η χρονολογία κτίσης μαζί με κάποιο σύμβολο έμπαινε σε εμφανές σημείο. Μόλις έβαζαν τον καβαλάρη της στέγης, έστηναν ένα ξύλινο σταυρό, έδεναν λουλούδια και ένα άσπρο μαντήλι και ένα μεγάλο σχοινί για τα μαντηλώματα.