Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:

Οι Ραφτάδες


no images were found

Το επάγγελμα του ράφτη αναπτύσσεται κυρίως στον χώρο των κοινοτήτων εκείνων που διαθέτουν αφενός την τεχνογνωσία και την επάρκεια των πρώτων υλών και αφετέρου τις επαφές και τις δικτυώσεις εκείνες που επιτρέπουν την διακίνηση του παραγόμενου προϊόντος στις αγορές του εσωτερικού και του εξωτερικού. Αυτές δεν είναι άλλες από τις βλάχικες κοινότητες των Τζουμέρκων (Συρράκο, Ματσούκι, Καλαρρύτες). Ειδικότερα μάλιστα οι κάτοικοι της περιοχής ασχολήθηκαν με την κατασκευή, το ράψιμο και το εμπόριο της κάπας. Έχοντας μαθητεύσει κοντά σε ειδικούς τεχνίτες οι οποίοι είχαν τα εργαστήρια τους στην Άρτα, οι Συρρακιώτες καποτάδες θα αναπτύξουν ένα περιοδικό κύκλο δραστηριοτήτων μετακινούμενοι στα χωριά της Ηπείρου, της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Αλβανίας ενώ η παραγωγή της οικιακής βιοτεχνίας διοχετεύεται στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου και της Αδριατικής.

Πέρα από τις ανάγκες του εμπορίου οι ραφτάδες αναλάμβαναν να καλύψουν και τις απλές καθημερινές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής. Οι τεχνίτες αυτοί είχαν κατά βάση διδαχτεί την τέχνη εμπειρικά ενώ η ενασχόληση τους με αυτή λάμβανε περισσότερο εποχικό και συμπληρωματικό χαρακτήρα. Μετακινούνταν με τα υφάσματα και τα σύνεργα της δουλειάς τους εκτελώντας παραγγελίες επί τόπου ή εμπορευόμενοι έτοιμα είδη. Αντίστοιχη δραστηριότητα αναπτύσσεται και σε γειτονικές κοινότητες όπως εκείνη του Καταρράκτη Άρτας (Σχωρέτσανα) όπου οι τεχνίτες θα αναπτύξουν σταδιακά και ένα ιδιαίτερο γλωσσικό κώδικα επικοινωνίας , τα λεγόμενα ραφτάδικα ή μπουκουραίικα.