Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:

Ν2: Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής στους Χουλιαράδες

Μετά το Χαροκόπι διερχόμαστε από το χωριό Πετροβούνι για να συναντήσουμε τον αμέσως επόμενο σταθμό της διαδρομής που βρίσκεται στο χωριό Χουλιαράδες. Στον οικισμό αυτό γνωρίζουμε από μαρτυρίες ότι οι υδάτινοι πόροι είναι λιγοστοί. Ωστόσο νερά από την ευρύτερη περιοχή κάλυπταν παλαιότερα τις ανάγκες των ανθρώπων του χωριού. Στους περιορισμένους υδάτινους πόρους έστεκε φύλακάς τους και δίκαιος κατανεμητής τους η Αγία Παρασκευή που στη χάρη της είναι αφιερωμένο το ομώνυμο Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής. Ενδεικτικές της τοπικής διαχείρισης των νερών είναι οι δημόσιες βρύσες του χωριού όπως αυτή του Διάκου, της Λεμονιάς και Ράγκα καθώς και τα πηγάδια του Β. Σόντη, Ε. Καλογιάννη και Αν. Καλογιάννη που αποτελούν δείγματα και μαρτυρίες της δημόσιας διαχείρισης των λιγοστών υδάτινων πόρων. Οι κάτοικοι άλλωστε αναζητώντας λύσεις καλύτερης διαβίωσης κατέβαιναν, ειδικά τους χειμώνες, κοντά στο ποτάμι όπου έβρισκαν καλύτερους όρους για την επιβίωσή τους. Δείγματα επίσης αποτελούν οι νερόμυλοι Ντριάνεβας και Κοροβέσιου.

Το χωριό, που σήμερα αριθμεί περίπου 140 μόνιμους κάτοικους, στο παρελθόν αποτελούσε σημαντική διοικητική έδρα των Τζουμέρκων. Φημισμένοι υπήρξαν οι κτιστάδες του χωριού έως και τα μέσα του περασμένου αιώνα, η τέχνη των οποίων έφτασε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το χωριό μας δίνει αρκετά δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, ανάμεσα μπορούμε να αναζητήσουμε τα εξής: Οικία Βουρλόκα, Οικία Γιαννηκώστα, Οικία Στάμου, Οικία Καρακώστα, Οικία Τσίρκα και Οικία Τσίκου. Επίσης Το φυσικό περιβάλλον κερδίζει πάντα τον θαυμασμό του επισκέπτη. Κοντά στο χωριό, πίσω από την κορυφή Λάπατα (η κορυφή είναι σε υψόμετρο 1333 μέτρων με εκπληκτική θέα) ανακαλύπτουμε ένα υπεραιωνόβιο αυτοφυές ελατόδασος.