Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:

Ν12: Νερόμυλοι, νεροτριβές και μαντάνια στον Καταρράχτη

Μέρος της γοητείας του χωριού είναι το όνομά του που προέρχεται από τους δύο δίδυμους ορμητικούς καταρράχτες με μέγιστο ύψος πτώσης τα 90 μέτρα στην θέση Σιώποτο (λίγο πιο ψηλά από το χωριό) που γεμίζουν με το βουητό τους τον αέρα. Το χωριό, είναι χτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων. Η προσοχή μας εδώ εστιάζεται στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης και στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Και οι δύο εκκλησίες έχουν στην ιδιοκτησία τους νερόμυλους, νεροτριβές και μαντάνια. Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης Ιδρύθηκε το 1730 και ανακατασκευάστηκε εκ θεμελίων το 1827. Ο κύριος ναός είναι πλακοσκέπαστος, στον τύπο της τρίκλιτης θολωτής Βασιλικής χωρίς τρούλο, με ενσωματωμένο κωδωνοστάσιο. Αξιοπρόσεχτο είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο και η εικόνα της αγίας Αικατερίνης, η οποία καλύπτεται με αργυρή επένδυση που τοποθετείται στο 1820, Αποτελεί ένα υπέροχο έργο Kαλαρρυτινών μαστόρων του ασημιού. Ο ευεργέτης του χωριού, Γεώργιος Κουτσονίκας, χρηματοδότησε το 1924 το υδραγωγείο του οικισμού (ένα έργο σημαντικό για τον τόπο) και την τετρακάνουλη βρύση της πλατείας. Προς τιμήν του οι κάτοικοι έφτιαξαν την προτομή του στον περίβολο της εκκλησίας της Παναγίας.