Ο τοπικός πολιτισμός της περιοχής των Τζουμέρκων
Υπόμνημα:
..theologie-naturwissenschaften.de.. Es erinnert Feller, die eine gefrorene Schlange holt und setzt in seiner Hosentasche, um sich aufzuwärmen, und das erste, was Sie wissen, kamagra brausetabletten kaufen Arzt, die Schlange erwacht und beißt den viagra auf rechnung bestellen Kerl ins Bein. http://www.theologie-naturwissenschaften.de/sildenafil-stada-ohne-rezept.html Nun, das ist die Art und Weise war mit Louis Sen. Dankbarkeit etwas, was der Kerl überhaupt nicht zu verstehen. Aber Sie http://www.theologie-naturwissenschaften.de/kamagra-brausetabletten-kaufen.html nehmen diese hier Neffe bei Ihnen, und kommt aus anständig, respektable Leute, verstehen. Es ist ein junger Bursche, Herr Doktor, was trauen konnte, Arzt, und wenn die Arbeit Lager levitra 10 mg filmtabletten preis kommt, Arzt, geben eine Show an ihm sollte alles über das Unternehmen zu erfahren, und Sie nehmen ab Arzt, ob der Junge Ausgehen ist nicht die Straße zu verkaufen für Waren in weniger link als zwei Jahren ist nicht so schlau wie sein Onkel Doktor lächelte, und Sam sah seinen Partner an triumphierend.

Οι ασβεσταριές

Οι ασβεσταριές γίνονταν για να βγει η ασβέστη το πολύτιμο άσπρο δομικό υλικό που έδινε τα κτίσματα αφού το σίδερο και το τσιμέντο ήταν υλικά άγνωστα στους μαστόρους και τους κατασκευαστές της εποχής εκείνης. Η δουλειά στο ασβεστοκάμινο αποτελούσε μια εποχιακή ενασχόληση για τους άνδρες και τις γυναίκες. Οι εργασίες ξεκινούσαν με το άνοιγμα μιας τρύπας δουλειά την οποία αναλάμβαναν οι άντρες ενώ οι γυναίκες κουβαλούσαν κατάλληλα διαλεγμένες πέτρες για το χτίσιμο του καμινιού το οποίο γινόταν κυκλικά με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ένας θόλος στο ύψος ενός ανθρώπου. Πάνω από τον θόλο έριχναν και άλλες πέτρες και έτσι ο σωρός έφθανε σε ύψος 1,5 μέτρου από την επιφάνεια του εδάφους. Στο μέσο έμπαινε μια μεγάλη άσπρη πέτρα, ενώ στο κάτω μέρος άφηναν ένα κατάλληλο άνοιγμα για την τροφοδοσία του καμινιού. Ύστερα ξεκινούσε το κάψιμο της πέτρας.

Οι γυναίκες κουβαλούσαν με τριχιές ξύλα και οι άνδρες κρατούσαν διαρκώς την φωτιά αναμμένη τροφοδοτώντας την με τόνους ξύλα. Σε μια εβδομάδα περίπου ο σωρός άρχιζε να χαμηλώνει, σημάδι ότι το έργο είχε φθάσει στο τέλος του. Αφού ολοκληρωνόταν η καύση, οι ασβεστάδες έκλειναν το άνοιγμα της τροφοδοσίας την λεγόμενη ταΐστρα με πέτρες και χώμα και άφηναν μια μέρα το καμίνι να κρυώσει.. Στη συνέχεια μετέφεραν τον ασβέστη με τσουβάλια σε έναν αποθηκευτικό χώρο, όπου τον τοποθετούσαν σε σκεπασμένα κιούπια, για να μη «χαλάσει» από την επαφή με τον αέρα (υγρασία). Όλοι φρόντιζαν να προμηθευτούν μια ποσότητα και ιδιαίτερα εκείνοι που είχαν προγραμματίσει να χτίσουν σπίτι.